العلامة الحلي ( مترجم : سلطان حسين استرآبادى )
مقدمهء مصحح 33
الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى )
وى بود . نيز خواهرى داشت كه به عقد مجد الدين الفوارس درآمد . بعدها 2 تن از فرزندان ايشان - عماد الدين و ضياء الدين - در زمرهء شاگردان علّامه قرار گرفته و بر آثارش شرح نوشتند . اساتيد الف . مراحل مقدّماتى : ادبيات عرب ( صرف و نحو ) ، كلام ، تفسير قرآن ، علم الحديث ، دراية الحديث را از پدر آموخت ؛ منابع روايى شيعى ( نظير : الكافى ، نوشتههاى شيخ طوسى و شيخ صدوق ) و منابع روايى اهل حديث ( مانند : موطأ مالك ، صحيح بخارى ، مسند احمد بن حنبل و سنن أبى داود ) را از پدر و از جمال الدين طاووس و رضى الدين طاووس فرا گرفت و در فقه از محضر دايى خود ( محقّق اوّل ) و مفيد الدين محمّد جهم بهره برد . ب . تحصيلات عالى : آنگونه كه علّامه خود تصريح دارد : الهيات شفا و التذكرة فى علم الهيئة را از خواجه نصير الدين طوسى و شمارى از ديگر آثار فلسفى و منطق را از نجم الدين عمر كاتبى قزوينى فراگرفته است . شمس الدين محمّد كيشى در آشناكردن وى با ديدگاههاى عرفانى سهم بسزايى داشته است . برهان الدين محمّد نسفى ، استاد وى در جدل بوده و جمال الدين بن اياز نحوى مباحث پيشرفته صرف و نحو را در قالب كتاب جمال الدين بن حاجب در اختيارش قرار داده . واسطى شاگرد شيخ شهاب الدين سهروردى نيز با ديدگاههاى اشراقى آشنايش